بوم سازگان */اکو سیستم/*

بومسازگان^[۱] یا اکوسیستم (به انگلیسی: ecosystem) اشاره به گردآوری اجزاء و روش هائی دارد که تشکیل دهنده و حاکم بر رفتار برخی زیر مجموعههای فضای زیستی میباشند. مفهوم ادراک شده این واژه معمولاً برای اشاره به عناصر حیاتی و غیر حیاتی و تعامل آنها با یکدیگر در محیطهای تعریف شده و بدون در نظر گرفتن محدودیتهای ذهنی در خصوص بزرگ یا کوچک بودن آن منطقه، بکار میرود. از نظر بسیاری از مردم، اکوسیستمها (مانند انواع دیگر سیستمها) تحت حاکمیت قوانین علوم سیستمها و علوم سایبرنیتیک بوده و کاربری خاص آنها در گردآوری ارگانیزمها و اجزای مرتبط غیر جاندار میباشد. از نظر برخی دیگر، اداره مقدماتی اکوسیستمها توسط امور تصادفی، عکس العملهای برانگیخته شده آنها در مواد غیر جاندار و پاسخهای انعکاسی ارگانیزمها انجام میپذیرد.

بصورت عمومی میتوان یک سیستم اکولوژیک را بعنوان یک اجتماع از ارگانیزمها (گیاهان، حیوانات و دیگر ارگانیزمهای زنده -؛ که با عناوین «اجتماع عناصر زنده» یا بایو کونوسیس) در نظر گرفت که بامحیط (یا بایوتوپ) در تعامل و زندگی بوده و بعنوان یک واحد بیقاعده عمل مینمایند؛ که همان تعامل بعنوان یک واحد پویا و پیچیده و یک «واحد اکولوژیک» میباشد.

کلمه «اکوسیستم» مخفف و ترکیب واژههای «اکولوژیکی» به معنای زمینشناسی و «سیستم» به معنای سامانه میباشد. واژه اکوسیستم برای اولین بار در اثر منتشر شده اکولوژیست انگلیسیآرتور تنسلی به سال ۱۹۳۵ مورد استفاده قرار گرفت.

وقتی انجمن بومشناسان بریتانیا، دریک نظرسنجی از اعضایش خواست که فهرست مهمترین مفاهیم بومشناختی را ارائه کنند «اکوسیستم» مفهومی بود که بیش از هر چیز در فهرستها تکرار شد.^[۲] (Cherreett1989)